Nazywam się Andrzej Łuczycki. Przyszedłem na świat 3 lutego 1952r, w Radomiu, w domu przy ul. Malczewskiego 20.
Ojciec był oficerem Wojska Polskiego. Przeszedł szlak bojowy od Lenino do Berlina. Był parokrotnie odznaczany, między innymi Orderem Virtuti Militari. Mama urodziła się w Jeleśni obok Nowej Słupi, u stóp Świętego Krzyża. Ranna podczas okupacji, wywieziona została na roboty do Niemiec, skąd wróciła do Radomia. Tu poznała mojego ojca. Pobrali się. Po ślubie zajmowała się dziećmi i domem.
Ochrzczony zostałem w kościele Farnym, u Św. Jana, na ulicy Rwańskiej.
Gdy miałem niespełna trzy lata, opuścił nas ojciec.
Po wielu perypetiach, wraz z siostrą Haliną i mamą, przeprowadziliśmy się do nieistniejącego już domu przy zbiegu ulicy Miedzianej i Słowackiego na Glinicach. Ówczesne przedmieście Radomia słynęło ze swoistego folkloru. Twardą szkołę życia jakie dawało moje podwórko pamiętam do dziś. W domu było głodno, chłodno, i ciężko. Jako kilkuletni dzieciak zacząłem pracować.
Nalewałem benzynę na stacji benzynowej, myłem szyby, zbierałem owoce, zimą pomagałem przy odśnieżaniu.
Ucieczką od otaczającej mnie rzeczywistości było czytanie książek. Robiłem to z pasją, wertując zbiory kolejnych radomskich bibliotek.
W kościele Świętego Serca Jezusowego na Glinicach pracowało wielu mądrych kapłanów, którzy potrafili rozmawiać z nami, wychowywanymi przez ulicę, niepokornymi, dalekimi od ideału młodymi ludźmi . Pamiętam księdza Hołownie, Jędre, Wlazło, czy księdza Maja, który kształtował moją duszę w czasie wchodzenia w dorosłość. Tu przyjąłem Pierwszą Komunię, tu również byłem ministrantem.
Po ukończeniu szkoły podstawowej podjąłem dalszą naukę w Zespole Szkół Samochodowych przy ulicy 1-Maja (dziś 25 Czerwca).
W 1969 roku rozpocząłem pracę w Zakładach Metalowych im. Gen. Waltera w Radomiu w Dziale Remontowym jako mechanik maszyn.
Pracowałem i uczyłem się. Jestem absolwentem Politechniki Radomskiej i Uniwersytetu Marii Curie – Skłodowskiej w Lublinie.
Do stanu wojennego pracowałem jeszcze w kilku innych radomskich firmach, między innymi w Ośrodku Badawczo Rozwojowym, przy ulicy Wilczej oraz Zjednoczeniu Odlewnictwa, przy ul. 22 Lipca (dzisiaj ul. Prażmowskiego).
Po ogłoszeniu stanu wojennego zostałem zwolniony z pracy. Zacząłem prowadzić działalność gospodarczą.
Od styczniu 2003r . pracowałem w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego na stanowisku zastępcy dyrektora.
Jesienią 2005r. wybraliście mnie Państwo na Senatora Rzeczypospolitej Polskiej.
W styczniu 2008r. powołany zostałem na Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, którą funkcję sprawuję do dziś.
Od dwóch lat jestem, powołanym przez Wojewodę Mazowieckiego, przewodniczącym komisji egzaminacyjnych dla; kandydatów na instruktorów i instruktorów nauki jazdy, kandydatów na instruktorów techniki jazdy i kwalifikacji wstępnej kierowców zawodowych.
Od zawsze włączałem się w społeczne życie Radomia. Działałem w samorządzie gospodarczym, będąc przez dwie kadencje przewodniczącym Stowarzyszenia Kupców i Usługodawców w Radomiu oraz wiceprezesem Stowarzyszenia Kupców Polskich. Byłem przez dwie kadencje, wiceprzewodniczącym Rady Nadzorczej Banku Spółdzielczego Rzemiosła w Radomiu.
Jestem aktywnym działaczem ruchu spółdzielczego – od wielu lat działam, społecznie, w Radzie Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej Ustronie. W ostatnich wyborach do RN naszej spółdzielni, ponownie obdarzyliście mnie Państwo zaufaniem. 16 czerwca 2010r. członkowie Rady Nadzorczej jednogłośnie powierzyli mi funkcję przewodniczącego.
Jestem od 2002r członkiem Rady Społecznej Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Radomiu, a od 2009r członkiem Społecznej Rady Muzeum im Jacka Malczewskiego w Radomiu.
Ukończyłem kurs i zdałem egzamin państwowy dla członków rad nadzorczych spółek Skarbu Państwa. Pracowałem jako członek rad nadzorczych kilku spółek.
Zarówno mnie, jak i mojemu pokoleniu, przyszło żyć w trudnych, ale bardzo ciekawych czasach. Byłem uczestnikiem protestu 25 czerwca 1976, później, jednym z dziesięciu milionów członków Solidarności. W 1989 roku współtworzyłem ROAD w Radomiu.
Należałem do Unii Demokratycznej, następnie do Unii Wolności. Byłem pierwszym przewodniczącym Platformy Obywatelskiej w Radomiu (po jej przekształceniu z ruchu społecznego PO w partię polityczną).
Mam dwójkę wspaniałych dzieci: Agatkę i Jakuba. Od 2009r jestem szczęśliwym dziadkiem Uli.
Nieliczne wolne chwile staram się spędzać w gronie rodzinnym realizując nasze wspólne zainteresowania: żeglarstwo, turystykę rowerową oraz wędkarstwo.
