Życiorys

Nazywam się Andrzej Łuczycki. Przyszedłem na świat 3 lutego 1952r, w Radomiu, w domu przy ul. Malczewskiego 20.

Ojciec był oficerem Wojska Polskiego. Przeszedł szlak bojowy od Lenino do Berlina. Był parokrotnie odznaczany, między innymi Orderem Virtuti Militari. Mama urodziła się w Jeleśni obok Nowej Słupi, u stóp Świętego Krzyża. Ranna podczas okupacji, wywieziona została na roboty do Niemiec, skąd wróciła do Radomia. Tu poznała mojego ojca. Pobrali się. Po ślubie zajmowała się dziećmi i domem.

Ochrzczony zostałem w kościele Farnym, u Św. Jana, na ulicy Rwańskiej.

Gdy miałem niespełna trzy lata, opuścił nas ojciec.

Po wielu perypetiach, wraz z siostrą Haliną i mamą, przeprowadziliśmy się do nieistniejącego już domu przy zbiegu ulicy Miedzianej i Słowackiego na Glinicach. Ówczesne przedmieście Radomia słynęło ze swoistego folkloru. Twardą szkołę życia jakie dawało moje podwórko pamiętam do dziś. W domu było głodno, chłodno, i ciężko. Jako kilkuletni dzieciak zacząłem pracować.

Nalewałem benzynę na stacji benzynowej, myłem szyby, zbierałem owoce, zimą pomagałem przy odśnieżaniu.

Ucieczką od otaczającej mnie rzeczywistości było czytanie książek. Robiłem to z pasją, wertując zbiory kolejnych radomskich bibliotek.

W kościele Świętego Serca Jezusowego na Glinicach pracowało wielu mądrych kapłanów, którzy potrafili rozmawiać z nami, wychowywanymi przez ulicę, niepokornymi, dalekimi od ideału młodymi ludźmi . Pamiętam księdza Hołownie, Jędre, Wlazło, czy księdza Maja, który kształtował moją duszę w czasie wchodzenia w dorosłość. Tu przyjąłem Pierwszą Komunię, tu również byłem ministrantem.

Po ukończeniu szkoły podstawowej podjąłem dalszą naukę w Zespole Szkół Samochodowych przy ulicy 1-Maja (dziś 25 Czerwca).

W 1969 roku rozpocząłem pracę w Zakładach Metalowych im. Gen. Waltera w Radomiu w Dziale Remontowym jako mechanik maszyn.

Pracowałem i uczyłem się. Jestem absolwentem Politechniki Radomskiej i Uniwersytetu Marii Curie – Skłodowskiej w Lublinie.

Do stanu wojennego pracowałem jeszcze w kilku innych radomskich firmach, między innymi w Ośrodku Badawczo Rozwojowym, przy ulicy Wilczej oraz Zjednoczeniu Odlewnictwa, przy ul. 22 Lipca (dzisiaj ul. Prażmowskiego).

Po ogłoszeniu stanu wojennego zostałem zwolniony z pracy. Zacząłem prowadzić działalność gospodarczą.

Od styczniu 2003r . pracowałem w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego na stanowisku zastępcy dyrektora.

Jesienią 2005r. wybraliście mnie Państwo na Senatora Rzeczypospolitej Polskiej.

W styczniu 2008r. powołany zostałem na Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego Funkcję tą sprawowałem do kwietnia 2012.

W 2010 roku zostałem radnym Sejmiku Województwa Mazowieckiego, gdzie jestem przewodniczącym Komisji Rozwoju Gospodarczego, Infrastruktury i Przeciwdziałania Bezrobociu.

Od sierpnia 2012 jestem Dyrektorem Rejonu w Mazowieckim Zarządzie Dróg.

Od 2009 do 2012 byłem, powołanym przez Wojewodę Mazowieckiego, przewodniczącym komisji egzaminacyjnych dla: kandydatów na instruktorów i instruktorów nauki jazdy, kandydatów na instruktorów techniki jazdy i kwalifikacji wstępnej kierowców zawodowych.

Od zawsze włączałem się w społeczne życie Radomia. Działałem w samorządzie gospodarczym, będąc przez dwie kadencje przewodniczącym Stowarzyszenia Kupców i Usługodawców w Radomiu oraz wiceprezesem Stowarzyszenia Kupców Polskich. Byłem przez dwie kadencje, wiceprzewodniczącym Rady Nadzorczej Banku Spółdzielczego Rzemiosła w Radomiu.

Jestem aktywnym działaczem ruchu spółdzielczego – od wielu lat działam, społecznie, w Radzie Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej Ustronie. W wyborach do RN naszej spółdzielni w czerwcu 2010r., obdarzyliście mnie Państwo zaufaniem, a członkowie Rady Nadzorczej jednogłośnie powierzyli mi funkcję przewodniczącego. W 2013 ponownie mieszkańcu Ustronia wybrali mnie jako członka Rady Nadzorczej, której jeszcze raz mam zaszczyt przewodniczyć.

W latach 2002 – 2013 byłem członkiem Rady Społecznej Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Radomiu (czyli do czasu przekształcenia szpitala w spółkę prawa handlowego), a w latach 2009 – 2013 byłem członkiem Społecznej Rady Muzeum im Jacka Malczewskiego w Radomiu.

Ukończyłem kurs i zdałem egzamin państwowy dla członków rad nadzorczych spółek Skarbu Państwa. Pracowałem jako członek rad nadzorczych kilku spółek.

Zarówno mnie, jak i mojemu pokoleniu, przyszło żyć w trudnych, ale bardzo ciekawych czasach. Byłem uczestnikiem protestu 25 czerwca 1976, później, jednym z dziesięciu milionów członków Solidarności. W 1989 roku współtworzyłem ROAD w Radomiu.

Należałem do Unii Demokratycznej, następnie do Unii Wolności. Byłem pierwszym przewodniczącym Platformy Obywatelskiej w Radomiu (po jej przekształceniu z ruchu społecznego PO w partię polityczną).

Mam dwójkę wspaniałych dzieci: Agatkę i Jakuba. Od 2009r jestem szczęśliwym dziadkiem Uli.

Nieliczne wolne chwile staram się spędzać w gronie rodzinnym realizując nasze wspólne zainteresowania: żeglarstwo, turystykę rowerową oraz wędkarstwo.